ΠΟΛΙΤΙΚΗ-ΚΟΙΝΩΝΙΑ

Του Μάκη Μπαλαούρα: Συνάντησα τον βασανιστή μου


Γενάρης 1974, τα Πανεπιστήμια ( μετά την εξέγερση του Πολυτεχνείου),
έρημα «γιατί τα ‘σκιαζε η φοβέρα…». Συνάντηση με συντρόφους του Ρήγα
Φεραίου στα Εξάρχεια, αναρωτιόμαστε πως να σπάσουμε τη τρομοκρατία
της Δικτατορίας Ιωαννίδη.
Προσφέρθηκα να παρουσιαστώ στην ΑΣΟΕΕ. Λίγη ώρα μετά την εμφάνιση
μου, ΕΣΑτζήδες, με επικεφαλής το δεξί χέρι Ιωαννίδη, τον διαβόητο
ταγματάρχη Κουλουμβάκη, με συνέλαβαν.
Φοβήθηκα. Σε αντίθεση με την Ασφάλεια Αθηνών, που από τις πολλές
συλλήψεις και ξύλο (όπως ξερίζωμα μαλλιών από Σμαΐλη) είχα μάθει
απέξω τους βασανιστές, τους ρόλους τους, καθώς και την (επιστημονική;)
αποφυγή ανήκεστου βλάβης, η ΕΣΑ με τρομοκρατούσε. Είχα δει
συμφοιτητές/συμφοιτήτριες μου σερνόμενα ερείπια..
Στο ΕΑΤ με υποδέχτηκαν με το «αλώνι», κύκλος 10-15 ΕΣΑτζήδων που
κλότσαγαν και γρονθοκοπούσαν άγαρμπα…
Πιθανολόγησα ότι δεν ήξεραν τη συνάντηση με Ρηγάδες. Θα το είχα
καταλάβει όταν το ξύλο συνοδευόταν με βρισιές και απειλές που
αφορούσαν τη δράση μου στο μαζικό κίνημα, όπως «κωλ..παιδα,
κουμούνια, θα πεθάνετε, νομίσατε ότι από τα πανεπιστήμια θα ρίξετε την
εθνική κυβέρνηση».. Με επέστρεψαν στον Κουλουμβάκη. Η βιβλιοθήκη
γεμάτη με ντοσιέ, «Αρνάκι γάλακτος Ροδεσίας», «Μοσχαράκι Αργεντινής».
Τρομοκρατήθηκα, νόμισα ότι είναι δολοφονημένοι καταχωρημένοι με
κωδικούς κρεάτων! Αργότερα έμαθα ότι αφορούσαν το σκάνδαλο
στελέχους της χούντας, Μπαλόπουλου με τα σάπια κρέατα!
Στις απειλές του Κουλουμβάκη, επανέλαβα ότι η δράση μου στο μαζικό
Φοιτητικό Κίνημα είναι δημόσια και γνωστή στην Ασφάλεια. Έγινε έξαλλος:
«Εδώ δεν είναι η εξοχή της Ασφάλειας που χαϊδεύει, είναι το άντρο του
ΕΑΤ-ΕΣΑ, όπως το λέτε εσείς τα κουμούνια»! Φώναξε τους δικούς του για
τα περαιτέρω. (Το ίδιο επαναλήφθηκε μέρες μετά με τον διάδοχο του
Ιωαννίδη, Σπανό…» που με απείλησε με το περίστροφο για «να τα πω
όλα»).

  Όλο το σώμα μου πονούσε, ιδιαίτερα το αυτί κουδούνιζε, ζαλάδα και
απώλεια ακοής. Ο περιβόητος γιατρός Κόφας μου είπε χαμογελαστά, ότι
θα περάσει και να προσέχω να μη πέσω πάλι…
Με μετέφεραν στο Νο 5, εκεί όπου είναι τώρα το Μουσείο των
Εξορισθέντων-Φυλακισθέντων Δικτατορίας! Δύναμη μου ότι δε βρήκαν τα
κρυμμένα στη φόδρα του αμπέχονου, μολυβάκι, ξυραφάκι, τσιγάρο,
σπιρτόξυλα, επιφάνεια κρούσης. Για κάθε ενδεχόμενο, όπως είχα μάθει
από παλιούς…
Πολλοί βασανιζόμενοι αντέχουν γιατί η πίστη στην ιδεολογία και η στήριξη
αγαπημένων και συντρόφων σε δυναμώνει. 

…συστατική επιστολή σε ΕΣΑτζή

Το ΕΑΤ-ΕΣΑ γέμισε με κρατούμενους από το σκάνδαλο κρεάτων. Με
μετάφεραν στην ΕΣΑ Ν. Φιλαδέλφειας. Απόλυτη απομόνωση από
ανθρώπους, ήλιο, βιβλία. Υιοθέτησα το απόφθεγμα Ζαχαριάδη «Αγάπα το
κελί σου, τρώγε το φαΐ σου, διάβαζε πολύ». Βιβλία όμως απαγορευμένα!
Στο διάστημα αυτό ήμουν αγνοούμενος. Οι φίλοι μου πιθανολόγησαν ότι με
συνέλαβε η ΕΣΑ. Δε παραδέχονταν τη σύλληψη μου και δε παραλάμβαναν
τα εσώρουχα που προσπαθούσε να παραδώσει στο ΕΑΤ η αδελφή μου. Ο
δαιμόνιος Πάνος Γεραμάνης, αγαπημένος μου φίλος ενημέρωσε την
Deutsche Welle και έγινε γνωστή η σύλληψη μου. Έτσι αναγκάστηκαν να
τα παραλάβουν. Από τα χαρτόνια της συσκευασίας έφτιαξα τράπουλα. Με
την τράπουλα έπαιζα πασιέντζες και πόκερ μπλοφάροντας τον εαυτό μου
για να δω αν θα βγω…
Η ΕΣΑ Φιλαδέλφειας δεν ήταν ανακριτικό κέντρο. Το ξύλο έπεφτε με
πρωτοβουλία ΕΣΑτζήδων για συμμόρφωση, τσαμπουκά προσβολή επειδή
θεωρούσαν ότι ως «συμπατριώτες» μολύνουμε τον τόπο τους (παρόμοια
συμπεριφέρονταν και οι ασφαλίτες)…
Κάθε πρωί, ένας δεσμοφύλακας έμπαινε στο κελί μου, αμίλητος κτυπώντας
με παντού με γκλομπ. Πονούσα σωματικά, κυρίως όμως ψυχολογικά γιατί
δεν ήξερα την αιτία.
Μια μέρα με επισκέφτηκε ένας άλλος δεσμοφύλακας, νόμισα ότι και αυτός
θα με γκλόμπιζε, αλλά ζήτησε τη …βοήθεια μου!

  • Είμαι από Ρόδο, αγαπιόμαστε με μια Σουηδέζα, έμαθε ότι είμαι ΕΣΑτζής
    και μου είπε: «ή εμένα ή την ΕΣΑ».
    -Και τι θέλεις από εμένα;
    -Να με συμβουλέψεις τι να κάνω. Σκέφτομαι να λιποτακτήσω.
    Υποψιάστηκα ότι με ψάρευε αν γνωρίζω τρόπους διαφυγής από Ελλάδα,
    για να με καρφώσει. Τότε, μου ήλθε φαεινή και προκλητική ιδέα.
    -Αν γίνεις καλός με τους κρατούμενους θα σου δώσω συστατική επιστολή!
    Έλαμψε το πρόσωπο του. Από τότε μας πέταγε από τα κάγκελα μήλα και
    ενίοτε σοκολάτες!

Η Κλάρα με σώζει από Μπάμπη

Τον ρώτησα για το ποιον του καθημερινού μου βασανιστή. «Μπάμπης
Μ… από Πύργο, επαγγελματίας μπουζουξής», είπε.
Το επόμενο πρωί μπήκε ο Μπάμπης κραδαίνοντας το γκλομπ. Τον
αιφνιδίασα πιάνοντας το.
-Είμαι πολύ φίλος της Κλάρας (πασίγνωστη πανελλαδικά ντιζέζ) και δε θα
βρεις ποτέ και πουθενά δουλειά…
Ο Μπάμπης αποσβολωμένος έφυγε! Στην επόμενη επίσκεψη του, χωρίς
γκλομπ, ψιθύριζε το «Μαργαρίτα Μαργαρώ». Πριν τα χάσω τελείως, άρχισε
το γλείψιμο, ρωτώντας για τον ρυθμό, προκειμένου να τον διορθώσει! Από
τότε ο Μπάμπης αρνάκι. Μόνο μήλα δε μας έριχνε…
Πως κατασκευάζονται οι βασανιστές

Έβαλα ως στόχο να βρω, για διαφορετικούς λόγους, Ροδίτη και Μπάμπη.
Ήθελα να καταλάβω τη ψυχοσύνθεση απλών ανθρώπων που γίνονται
βασανιστές.
Διαπίστωσα προσωπικά μεθόδους κατασκευής. Μπήκαν στο κελί μου 4
ΕΣΑτζήδες. Ανάμεσα ένα όμορφο παιδί. Του έδωσαν το γκλομπ λέγοντας
του «αυτός είναι κομουνιστής, θα σφάξει τη μάνα σου, θα βιάσει την
αδελφή σου, θα μας πάει στη Ρωσία. Χτύπα τον»! Κοιταζόμασταν στα
μάτια. Πέρασε ένας αιώνας! Κατέβασε το γκλομπ, έκανε μεταβολή και
έφυγε.. Τον κυνήγησαν βλαστημώντας και χτυπώντας. Δεν τον είδα ξανά
εκεί. Μήνες αργότερα τον συνάντησα σε περιπολία στη Σταδίου.

Κοιταχτήκαμε. Μου έκανε ένα ανεπαίσθητο χαμόγελο! Χάρηκα που ήταν
ακόμα γερός…
Δε γνωρίζω αν ο άνθρωπος μπορεί να κατασκευαστεί βασανιστής από
εξουσία, προπαγάνδα, βασανισμό ή αν έχει ροπή σαδισμού. Έζησα όμως
το αντίστροφο. Ο Ροδίτης που αγάπησε τη Σουηδέζα και ο βασανιστής
«Τίγρης» που έγινε αρνάκι, ερωτευόμενος μια συγκρατούμενη μου…
Αναζήτησα τον Ροδίτη, φίλοι από το νησί έψαξαν, φημολογείται ότι ζει στη
Σουηδία! 

Η συνάντηση με Μπάμπη

Ο Μπάμπης άγνωστος. Έβγαλα ντελάλη, βρέθηκε ένας Πυργαίος
αυτοδιοικητικός που τον ήξερε. «Να του πεις ότι θέλω να μιλήσουμε». Ο
Μπάμπης ανένδοτος, «θα με δείρει ο Μπαλαούρας».
Τον κατάφερε και συναντηθήκαμε σε ταβέρνα. Ο φόβος επαναφοράς
τρομακτικών μνημών μου, χαλάρωσε με βοήθεια παρέας και κρασιού.
Δεν εργάστηκε ως μπουζουξής, δουλειές του ποδαριού..
-Γιατί ρε Μπάμπη ερχόσουν και με σάπιζες;
-Εγώ; Ποτέ δε κτύπησα κανέναν.
-Τι λες δεν ερχόσουν και έκανες αυτό και αυτό; Δεν σου είπα για την
Κλάρα;
-Ήμουν τόσο καλός που η μάνα της (τάδε) κρατούμενης ερχόταν με
αυτοκινητάρα, πηγαίναμε στα καλύτερα εστιατόρια γιατί πρόσεχα τη κόρη
της.
Δεν έβγαινε άκρη, ο Μπάμπης δεν «έσπασε» ούτε στιγμή. Όλα με.. στοργή.
Θα με ψηφίσει μάλιστα στις επόμενες εκλογές, δήλωσε! Ψεύδεται είπε η
παρέα και ο αυτοδιοικητικός-δικηγόρος με εμπειρία. Η συγκρατούμενη μου,
τον διέψευσε, ήταν κακός και ουδέποτε γνωρίστηκε με τη μητέρα της..
Ας είναι. Δε κατάφερα να λύσω τις απορίες μου. Είναι πιο σύνθετο
πρόβλημα. Και η επιστήμη διχασμένη…

Click to comment

Leave a Reply

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *

ΔΙΑΒΑΣΜΕΝΑ

To Top