ΠΟΛΙΤΙΚΗ-ΚΟΙΝΩΝΙΑ

Του Χρήστου Φωτόπουλου: 3ο Συνέδριο Σύριζα-Προοδευτική Συμμαχία: μια νέα ελπίδα για αλλαγή σελίδας στη διακυβέρνηση του τόπου


Με την παρουσία και τη δυναμική συμμετοχή των 5.700 συνέδρων,
προσκεκλημένων του κόμματος, απλών μελών και παρατηρητών στο κλειστό
γήπεδο «Τάε Κβον Ντο», ολοκληρώθηκαν οι εργασίες του 3ου Συνεδρίου του
Σύριζα-Προοδευτική Συμμαχία. Όσοι είχαμε την τιμή και την ευθύνη να ζήσουμε
από κοντά, αυτή τη μοναδική συμμετοχική εμπειρία, νιώσαμε αυτό που, εδώ και
καιρό με αγωνία, η ελληνική κοινωνία περιμένει: τη σφυρηλάτηση ενός ισχυρού,
ανοιχτού, συμμετοχικού και βαθιά δημοκρατικού πολιτικού φορέα που μπορεί να
αλλάξει την τροχιά της χώρας.
Πράγματι, σε πείσμα όλων όσοι προέβλεπαν αντεγκλήσεις, μιζέρια, εσωστρέφεια,
αποξένωση και εν τέλει αποδυνάμωση, το 3ο Συνέδριο έδωσε βήμα και λόγο σε
όλους/ες τους/τις συμμετέχοντες/ουσες που χωρίς φόβο, συχνά με πάθος,
κατέθεσαν τις θέσεις, τον προβληματισμό, τις αγωνίες αλλά και τις διαφωνίες τους
για το αύριο του μεγάλου πολιτικού φορέα της Αριστεράς που μπορεί να αναλάβει
την ιστορική ευθύνη της διακυβέρνησης και της πολιτικής αλλαγής. Παράλληλα
επιβεβαίωσε με το πιο δημοκρατικό και αυθεντικό τρόπο, την ισχυρή βούληση για
αλλαγή σελίδας στο πολιτικό σκηνικό βάζοντας τέλος στον πολιτικό κατήφορο μιας
κυβέρνησης που διαχειρίστηκε με τον πιο αναποτελεσματικό και καταστροφικό
τρόπο τις θυσίες του ελληνικού λαού, παραδίνοντάς τον στην ακρίβεια, στην
ανεργία, στην φτωχοποίηση, στα δίχτυα της αισχροκέρδειας και της χειραγώγησης
των προσδοκιών του, από μια ολιγαρχία ατομικών και οικογενειακών
συμφερόντων.
Στο 3ο Συνέδριο του Σύριζα-Προοδευτική συμμαχία, η αρχή έγινε. Το πολιτικό και
κοινωνικό αίτημα για δημοκρατική και προοδευτική διακυβέρνηση του τόπου
αναδείχθηκε ισχυρό και αμετάκλητο σε μια συγκυρία που οι εξελίξεις στην
Ελλάδα αλλά και διεθνώς, απαιτούν εγρήγορση και κυρίως ισχυρή πρόταση
διακυβέρνησης απέναντι στο νεοσυντηρητικό αφήγημα Μητσοτάκη που
καθημερινά αποδεικνύεται επιβλαβές, τοξικό και εν τέλει καταστροφικό για τον

τόπο. Κι αυτό γιατί, ευσύνοπτα και ξεκάθαρα, το εν λόγω αφήγημα βασίστηκε με
απόλυτη πίστη στα παλιά υλικά και τις παλαιοκομματικές πρακτικές μιας
κυβέρνησης, που παρά τα διαθρυλούμενα περί του αντιθέτου, παραπέμπει
σταθερά στην υπανάπτυξη, την πελατειακή συναλλακτική κουλτούρα, την πολιτική
παρακμή. Παράλληλα, η κυβέρνηση αυτή, αποδυνάμωσε τα δημόσια ταμεία,
ξεπούλησε τη δημόσια περιουσία, βόλεψε σε θέσεις – κλειδιά εκατοντάδες
«γαλάζια στελέχη», φίμωσε με παχυλές επιδοτήσεις την πολυφωνία των ΜΜΕ,
συγκάλυψε σκάνδαλα, απαξίωσε τη δημόσια εκπαίδευση μέσα από την
προσχηματική «αριστεία» και τη δήθεν «προτυποποίηση», εγκατέλειψε την
επιστημονική έρευνα, εργαλειοποίησε τις πολιτικές για την επαγγελματική
εκπαίδευση και την κατάρτιση αφήνοντας ουσιαστικά του νέους και τις νέες μας
εκτεθειμένους στην ανεργία, την υποαπασχόληση, την απαξίωση των σπουδών
και των ονείρων τους. Και προφανώς ούτε που ενδιαφέρθηκε για το μαρασμό της
επαρχίας, για τη δημογραφική συρρίκνωση του πληθυσμού, για τη μετανάστευση
των υπερεκπαιδευμένων, για την εξαθλίωση των χιλιάδων νέων, ευέλικτων,
επισφαλών και αφανών εργαζομένων που παλεύουν να ζήσουν με τα ψίχουλα
ενός εξευτελιστικά χαμηλού «κατώτατου μισθού».
Την ίδια στιγμή, εν μέσω και των απρόβλεπτων γεωπολιτικών, ενεργειακών αλλά
και επισιτιστικών κρίσεων που δρομολογεί η ανεπίτρεπτη και καταδικασμένη από
την Αριστερά εισβολή στην Ουκρανία, η εξωτερική πολιτική της χώρας,
παρακολουθεί αμήχανη και απαθής την Τουρκία να αυτοανακηρύσσεται σε
παράγοντα σταθερότητας και συνοχής στην περιοχή, με τον Ερντογάν να
αναλαμβάνει ρόλο ειρηνοποιού και προστάτη των ανθρωπίνων δικαιωμάτων των
αμάχων (!) Αποκορύφωμα της θυμηδίας που προκαλεί η κυβερνητική πολιτική,
υπήρξε και η συμμετοχή μέλους του Τάγματος του Αζόφ στην ομιλία Ζελένσκι στο
Ελληνικό κοινοβούλιο καταδεικνύοντας την προχειρότητα αλλά και την ελαφρότητα
του τρόπου με τον οποίο τοποθετείται η χώρα απέναντι στις διεθνείς και κρίσιμες
εξελίξεις. Και προφανώς για την κατεχόμενη Κύπρο από τα τουρκικά στρατεύματα
και το ρόλο της Τουρκίας, δεν ακούστηκε ούτε λέξη στο αφήγημα περί ειρήνης και
οφειλόμενης συμπαράστασης στον Ουκρανικό λαό που δοκιμάζεται σκληρά.
Αναμφίβολα, τα δύσκολα είναι μπροστά μας και εν μέσω όλων των μεγάλων
προκλήσεων που η χώρα αντιμετωπίζει και θα αντιμετωπίσει είναι σαφές πως
καλούμαστε όλοι να βάλουμε τέλος στην πολιτική οκνηρία, τον νεοσυντηρητισμό
και κυρίως στην ανακύκλωση των συμφερόντων μιας παραδοσιακής ολιγαρχίας
που κυβερνά τον τόπο με κυνισμό και κοινωνική αναλγησία.
Το 3ο Συνέδριο του Σύριζα-Προοδευτική Συμμαχία, έβαλε τα θεμέλια και έδειξε
μέσα από την αυτοκριτική, τον ανοικτό και διαρκή προβληματισμό και εν τέλει την
ειλικρινή διάθεση, το δρόμο για την ενότητα του δημοκρατικού χώρου και την
πολιτική υπέρβαση. Πέρα από διακρίσεις και διαχωρισμούς, αποστεωμένα
στερεότυπα και προκαταλήψεις, ορθόδοξες πολιτικές θεολογίες και ταυτότητες
«ιδεολογικής καθαρότητας» ήρθε η ώρα να δρομολογηθούν εξελίξεις που θα
φέρουν στο προσκήνιο την καθαρή και ανόθευτη λαϊκή βούληση για την καταδίκη
των νεοφιλελεύθερων πολιτικών που καθήλωσαν τη χώρα στην καθυστέρηση, την
εξάρτηση, την υπανάπτυξη και τον μαρασμό. Με νέους ανθρώπους,

καταξιωμένους πολίτες, προσωπικότητες κύρους και προσφοράς στις τοπικές και
περιφερειακές κοινωνίες, ο Σύριζα-Προοδευτική Συμμαχία σε όλη την Ελλάδα
οφείλει, πρέπει αλλά και μπορεί να αγκαλιάσει όλους τους δημοκρατικούς πολίτες
που θέλουν την πολιτική αλλαγή, την πολιτική υπέρβαση προς μια ριζοσπαστική
στρατηγική που θα βελτιώσει τις ζωές όλων. Με ρηξικέλευθες πρακτικές, ισχυρές
προγραμματικές κοινωνικές συμφωνίες, πλατιές και ανοικτές πολιτικές
πρωτοβουλίες σύνθεσης, καλούμαστε όλοι και όλες να συναντηθούμε στον κοινό
παρονομαστή μιας νέας «πολιτικής ηθικής»: στην ελπίδα και τον αγώνα για
δημοκρατική και προοδευτική διακυβέρνηση του τόπου.

Click to comment

Leave a Reply

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται.

ΔΙΑΒΑΣΜΕΝΑ

To Top